Jestem absolwentką studiów psychologicznych na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz 4-letnich studiów podyplomowych w zakresie psychoterapii poznawczo-behawioralnej na Uniwersytecie SWPS. W ramach dodatkowych szkoleń ukończyłam Studium Pedagogiczne Uniwersytetu Jagiellońskiego, 9-miesięczne szkolenie „Dialog Motywujący i Terapia Poznawczo-Behawioralna w terapii i profilaktyce uzależnień behawioralnych” przy Akademii Myśli i Emocji w Warszawie, a także szkolenia w zakresie mediacji osób dorosłych oraz nieletnich pod patronatem Podkarpackiego Centrum Mediacji, przygotowujące do wykonywania zawodu mediatora.

Doświadczenie kliniczne zdobywałam w krakowskich szpitalach Uniwersyteckim oraz Szpitalu im. Ludwika Rydygiera w ramach oddziałów psychiatrii, zaburzeń emocji i nastroju oraz hematologii, a także jako psycholog-konsultant przy oddziałach Ginekologiczno-Położniczym i Neonatologicznym przy Szpitalu Miejskim w Rzeszowie.

Warsztat psychoterapeuty zdobywałam pracując w placówkach terapeutycznych “Psycho-Test” w Łańcucie, Centrum Terapii i Rozwoju MOZAIKA, Dziennych Domach Pomocy dla Seniorów w Korniaktowie Południowym i Grodzisku Dolnym, Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej nr 1 w Rzeszowie oraz w ramach własnej działalności gabinetowej - KOMPAS Psychoterapia.

Doświadczenie szkoleniowe rozpoczynałam jako psycholog-profilaktyk prowadząc zajęcia dla dzieci i młodzieży w obszarze uzależnień, kompetencji społecznych i regulacji emocjonalnej oraz konsultacje indywidualne i szkolenia dla rodziców oraz nauczycieli. Jako nauczyciel akademicki przy PWSTE w Jarosławiu prowadziłam zajęcia dla studentów pedagogiki dotyczące organizacji i realizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Prowadziłam także szkolenia dla pracowników socjalnych i rodziców adopcyjnych oraz konsultacje i grupy wsparcia dla osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Jestem współautorką publikacji dotyczących obrazu ciała oraz psychoprofilaktyki uzależnień cyfrowych.

Jestem psychologiem i certyfikowanym psychoterapeutą poznawczo-behawioralnym (Certyfikat nr 2233), członkiem Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Poznawczej i Behawioralnej.

Ma na celu wstępną ocenę zgłaszanych trudności oraz określenie adekwatnych kierunków dalszej pomocy psychologicznej. Podczas konsultacji przeprowadzany jest wywiad obejmujący aktualne objawy, funkcjonowanie emocjonalne i społeczne, kontekst życiowy oraz dotychczasowe sposoby radzenia sobie z trudnościami. Spotkanie pozwala na wstępne rozpoznanie obszarów problemowych oraz potrzeb osoby zgłaszającej się po pomoc.

Konsultacja może obejmować jedno lub kilka spotkań. Na jej podstawie możliwe jest:

• sformułowanie wstępnych hipotez klinicznych,
• określenie celów pracy,
• zaproponowanie odpowiedniej formy oddziaływań psychologicznych (psychoterapia, wsparcie psychologiczne, diagnoza psychologiczna),
• w razie potrzeby – skierowanie do innego specjalisty (np. psychiatry).

Konsultacja psychologiczna nie jest równoznaczna z rozpoczęciem psychoterapii, jednak może stanowić jej pierwszy etap. Jest wskazana zarówno w przypadku nasilenia objawów psychicznych, doświadczania kryzysów życiowych, jak i w sytuacjach wymagających profesjonalnej oceny funkcjonowania psychicznego.

Psychoterapia poznawczo-behawioralna (CBT) to skuteczna, oparta na badaniach naukowych forma terapii, która pomaga lepiej zrozumieć zależności między myślami, emocjami i zachowaniem. Jej celem jest zmniejszenie doświadczanych trudności oraz rozwijanie bardziej pomocnych sposobów radzenia sobie w codziennym życiu.

W trakcie terapii wspólnie przyglądamy się schematom myślenia i reagowania, które mogą podtrzymywać stres, lęk, obniżony nastrój, problemy relacyjne lub inne trudności.

Terapia poznawczo-behawioralna ma jasno określone cele i strukturę. Spotkania są nastawione na współpracę, aktywny udział pacjenta oraz praktyczne ćwiczenia, które pomagają przenosić nowe umiejętności do codziennego życia. Tempo pracy jest dostosowane do indywidualnych potrzeb.

Wsparcie może mieć charakter krótkoterminowy lub długoterminowy, w zależności od rodzaju i nasilenia trudności. Jego celem jest nie tylko złagodzenie objawów, ale także wyposażenie w konkretne narzędzia, które pomagają lepiej radzić sobie w przyszłości.